Uitvoeringsverordening (EU) 2023/823 van de Commissie van 13 april 2023 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van Richtlijn 2011/16/EU van de Raad met betrekking tot de beoordeling en vaststelling van de gelijkwaardigheid van inlichtingen in een overeenkomst tussen de bevoegde autoriteiten van een lidstaat en een niet-Unierechtsgebied
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2011/16/EU van de Raad van 15 februari 2011 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen en tot intrekking van Richtlijn 77/799/EEG1, en met name artikel 8 bis quater, lid 7, eerste alinea,
(1) Richtlijn 2011/16/EU is gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2021/514 van de Raad2 om de bepalingen betreffende alle vormen van inlichtingenuitwisseling en administratieve samenwerking te verbeteren door te voorzien in een verplichte automatische uitwisseling van door platformexploitanten gerapporteerde inlichtingen.
(2) Gezien de aard en de flexibiliteit van digitale platforms geldt de rapportageverplichting tevens voor die platformexploitanten, zoals gedefinieerd in deel I, onderdeel A, punt 4, b), van bijlage V bij Richtlijn 2011/16/EU, die commerciële activiteiten in de Unie verrichten, maar geen fiscaal inwoner van een lidstaat zijn, noch zijn opgericht in overeenstemming met de wetten van een lidstaat, noch hun plaats van leiding of een vaste inrichting in een lidstaat hebben (“buitenlandse platformexploitanten”). Dit zorgt voor een gelijk speelveld voor alle digitale platformexploitanten, ongeacht hun plaats van vestiging, en voorkomt oneerlijke concurrentie binnen de Unie.
(3) Bij Richtlijn 2011/16/EU zijn maatregelen vastgesteld die erop zijn gericht de administratieve lasten voor buitenlandse platformexploitanten en de belastingautoriteiten van de lidstaten te verminderen, mits er adequate regelingen bestaan die ervoor zorgen dat gelijkwaardige inlichtingen worden uitgewisseld tussen een niet-Unierechtsgebied en een lidstaat.
(4) In artikel 8 bis quater, lid 7, eerste alinea, van Richtlijn 2011/16/EU is vastgelegd dat de Commissie op een met redenen omkleed verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief bepaalt of de inlichtingen die automatisch moeten worden ontvangen door een lidstaat gelijkwaardig zijn aan die welke in deel III, onderdeel B, van bijlage V bij die richtlijn zijn gespecificeerd. In artikel 8 bis quater, lid 7, is ook vastgesteld dat dezelfde procedure moet worden toegepast wanneer moet worden bepaald dat de inlichtingen niet langer gelijkwaardig zijn.
(5) Bij deze verordening worden de criteria vastgesteld om te beoordelen en te bepalen in hoeverre het nationale recht van een niet-Unierechtsgebied en een overeenkomst tussen de bevoegde autoriteiten van een lidstaat en een niet-Unierechtsgebied waarborgen dat de inlichtingen die automatisch moeten worden ontvangen door die lidstaat betrekking hebben op activiteiten die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2011/16/EU vallen en gelijkwaardig zijn aan de inlichtingen die vereist zijn uit hoofde van de rapportagevoorschriften van die richtlijn.
(6) Op internationaal niveau publiceerde de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) op 3 juli 2020 modelregels voor rapportage door platformexploitanten met betrekking tot verkopers in de deeleconomie en de kluseconomie3 (“modelregels”) en op 22 juni 2021 een facultatieve module waarbij de modelregels worden uitgebreid tot de verkoop van goederen en de verhuur van vervoermiddelen4 (“facultatieve module”). De modelregels en de facultatieve module zijn geen minimumnorm en kunnen bijgevolg op verschillende wijze door rechtsgebieden worden toegepast. Daarom moet de Commissie het nationale recht tot omzetting van de modelregels en facultatieve module van het niet-Unierechtsgebied per geval beoordelen om te bepalen in hoeverre de activiteiten die onder het toepassingsgebied van de rapportagevoorschriften van dat nationale recht vallen en de inlichtingen die op grond daarvan vereist zijn, gelijkwaardig zijn aan de activiteiten die onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2011/16/EU vallen en de inlichtingen die op grond van die richtlijn vereist zijn. Het moet ook mogelijk blijven om in voorkomend geval de gelijkwaardigheid van een bilateraal instrument of de uitwisselingsrelatie met een afzonderlijk niet-Unierechtsgebied en zijn nationaal recht vast te stellen.
(7) Bij de beoordeling en vaststelling van die gelijkwaardigheid moet een aanpak worden gevolgd die waarborgt dat de lidstaten de nodige inlichtingen ontvangen en die buitensporige lasten voorkomt voor de platformexploitanten die de relevante inlichtingen reeds in een niet-Unierechtsgebied hebben gerapporteerd. Daarom moet de Commissie de beoordeling uitvoeren aan de hand van de overeenkomstige criteria, zoals gedefinieerd in artikel 8 bis quater, lid 7), en met inachtneming van de facultatieve uitsluitingen waarin de modelregels en de facultatieve module voorzien.
(8) De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd over de maatregelen waarin deze verordening voorziet overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad5.
(9) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité inzake administratieve samenwerking op belastinggebied,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1 - Criteria voor de beoordeling en vaststelling van gelijkwaardigheid
Artikel 2 - Rapporterende platformexploitant
Artikel 3 - Te rapporteren verkopers
Artikel 4 - Relevante activiteit
Artikel 5 - Due diligence-procedures
Artikel 6 - Rapportageverplichtingen
Artikel 7 - Doeltreffende uitvoering
Artikel 8 - Vaststelling van gelijkwaardigheid
Artikel 9 - Inwerkingtreding en toepassing
-
PB L 64 van 11.3.2011, blz. 1.
(terug) -
PB L 104 van 25.3.2021, blz. 1.
(terug) -
OESO (3 juli 2020). Model Rules for Reporting by Platform Operators with respect to Sellers in the Sharing and Gig Economy
(terug) -
OESO (22 juni 2021). Model Reporting Rules for Digital Platforms: International Exchange Framework and Optional Module for Sale of Goods
(terug) -
Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39).
(terug)